04-12-05

De wereld blijft mij verbazen

Als je aan de telefoon uitlegt dat je al werk hebt, en vrij veel zelfs is dat voor sommige mensen blijkbaar een reden om hierop te antwoorden: ok, kun je je dan volgende week even komen presenteren en breng wat werk mee zodat we kunnen zien wat je kunt.

Mag ik dan even gillen: ik moet helemaal niet tonen wat ik kan, ik kan voldoende en ik heb zeker niemand nodig om dat te beoordelen.

Maar nee, ik zwijg en ik verbaas mij.

 

Mensen die doelbewust op je tenen gaan staan om toch maar voor je in de filmzaal te geraken om zo een betere plaats te kunnen innemen, of die met hun handtas in je rug blijven poken in de hoop dat je sneller vooruit gaat. Dat er voor je nog zo’n 100 mensen staan aan te schuiven speelt even geen rol. Even denk ik nog dat ze het niet expres doen en kijk ze aan in de hoop dat er nog zo iets als excuseer uitkomt. Maar nee, aan de verbeten trekken in hun gezicht te zien is het bittere ernst. En ze zullen winnen.

 

Het blijft wennen, kerstverlichting terwijl de bladeren nog aan de bomen hangen.


13:58 Gepost door jonna | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ik duw altijd terug!
en ik krijg geen zo'n telefootjes om me te gaan aanbiden :s

Gepost door: lord cms | 05-12-05

bijpassend... ...lang op voorhand pinken want je wilt je ergens parkeren, maar de bestuurder achter je beslist toch om goed in je achterste te blijven plakken, zodat je onmogelijk achteruit kunt indraaien! En daarbovenop nog tuuten en overdreven gebarentaal omdat je niet meer vooruitgaat!.. .en dan onstaat af en toe zoiets als verkeersagressie...

Gepost door: mij | 05-12-05

De commentaren zijn gesloten.