16-01-07

Ik hoop echt dat ze over 2 maanden nog eens terugbelt. Ik verheug mij nu al op ons gesprek.

Sinds ik besloten heb om af en toe ook eens nee te zeggen, voer ik de meest absurde gesprekken. Waar ik vroeger wel eens enthousiast ja knikte maar inwendig gilde van ‘oh nee, dat kan er echt niet meer bij.’, durf ik nu, iets minder enthousiast dat wel, al wel eens tegen de mensen zeggen dat ik iets niet kan doen/niet nodig heb of gewoon niet geïnteresseerd ben om wijn –zonder aankoopverplichting- te proeven. Mijn eerlijkheid wordt echter niet door iedereen in dank afgenomen. Mr. B. blijft zagen. (Maar waarom niet? Ik heb nu geen tijd. Maar jawel. Nee, echt niet. Echt wel.) En dit elke dag. En de mevrouw van de arme kindjes blijft bellen:

-          Goeiedag mevrouw, enkele maanden geleden heb ik u opgebeld en u kon toen niets doen voor ons maar ik mocht u in januari terugbellen en u hebt dan beloofd om een paketje te kopen om onze arme kindjes te helpen.

-          Nee hoor, ik heb dat niet beloofd.

-          Maar jawel mevrouw, het staat hier zwart op wit. U kunt nog steeds kiezen tussen een pennensetje, of een manicuresetje of een elektrische wok of 3 flessen van onze uitstekende wijn. Wat zal het worden?

-          Ik ben niet geïnteresseerd, vrees ik.

-          Oh jawel, u bent wel geïnteresseerd. U heeft vorige…

-          Mevrouw!

Onderbrak ik haar met mijn nieuwe strenge stem.

-          Mevrouw!

Zei ik nogmaals omdat mijn nieuwe strenge stem niet het gewilde resultaat had want ze bleef maar zeggen dat ik het beloofd had. En zonder onderbreken gin ik verder:

-          Ik herinner mij ons gesprek van vorige keer nog levendig en ik ben zeker dat ik toen ook al gezegd heb dat ik niets ga kopen en zeker niet dat u mocht terugbellen. Overigens heb ik dat ook allemaal zwart op wit want ik heb er zelfs een stukje over geschreven op mijn weblog.

-          Jamaar mevrouw, u wilt toch niet op uw geweten hebben dat onze arme kindjes ongelukkig zijn omdat u niet…

En toen begon ik te lachen.

Wat overigens wel resultaat opleverde want de hoorn werd neergesmeten.

14:52 Gepost door jonna in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

maatr jij hebt zeker ergens je telefonnulmer publikelijk gemakat op een lisjt van weldoeners? :p
wij krijgen wij thuis nooit zo van die idioten die denken dat zij beter weten wat wij wilen aan de lijn!
santé zeg! santé!

ps: dat jij nog kunt leven met zo'n arme kindjes op je geweten!

Gepost door: lord cms | 16-01-07

'Neen' zeggen is inderdaad iets dat je moet leren. Ik bewonder je dat het je gelukt is. Ben zelf waarschijnlijk nog niet zo ver gevorderd in de cursus...

Gepost door: kaatje | 17-01-07

Het vreemde is dat ze altijd bellen wanneer je thuis bent!

Gepost door: Blogbaas | 22-01-07

stokje er komt een stokje aangevlogen!

Gepost door: Twinkeltje | 25-01-07

De commentaren zijn gesloten.