29-01-07

Bizar telefoongesprek van de dag.

Deze man was van proximedia. En of ik ooit al van proximedia gehoord had, wilde hij weten.

Dat had ik.

Dat vond hij positief. En of ik dan ook kon zeggen in welke context.

Dat was al iets moeilijker. Tja, jullie zijn dat bedrijf dat mensen laat denken dat jullie promedia zijn om hun zo geld afhandig te maken. Maar niet met mij, dacht ik nog in afwachting van een antwoord dat voor de man aanvaardbaar zou zijn en voor mij een goed excuus om het gesprek af te ronden. Maar hij had blijkbaar geen antwoord nodig want daar kwam reeds zijn volgende vraag: “En hoe staat u tegenover uw aanwezigheid?”

Hier had ik niet van terug. Ik keek even om mij heen. Mijn aanwezigheid? Tja. Hier moest toch eens lang en diep over nagedacht worden. Zulke diepzinnige vragen verwachtte men meestal niet uit de mond van een verkoper. Ik besloot dat ik wel wat meer uitleg verdiende.

“Mijn aanwezigheid? Waar? Wanneer?” vroeg ik.

“Op het internet natuurlijk.” was het antwoord, gevolgd door een diepe zucht.

Oh

Blijkbaar kwam ik toch niet zo diepzinnig over want de man besloot ons gesprek met de woorden, “Tja, wij hebben momenteel een fantastisch aanbod lopen maar ik hoor duidelijk dat ik u hier niet mee kan helpen. Nog een prettige dag.”

16:16 Gepost door jonna in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-01-07

Ik hoop echt dat ze over 2 maanden nog eens terugbelt. Ik verheug mij nu al op ons gesprek.

Sinds ik besloten heb om af en toe ook eens nee te zeggen, voer ik de meest absurde gesprekken. Waar ik vroeger wel eens enthousiast ja knikte maar inwendig gilde van ‘oh nee, dat kan er echt niet meer bij.’, durf ik nu, iets minder enthousiast dat wel, al wel eens tegen de mensen zeggen dat ik iets niet kan doen/niet nodig heb of gewoon niet geïnteresseerd ben om wijn –zonder aankoopverplichting- te proeven. Mijn eerlijkheid wordt echter niet door iedereen in dank afgenomen. Mr. B. blijft zagen. (Maar waarom niet? Ik heb nu geen tijd. Maar jawel. Nee, echt niet. Echt wel.) En dit elke dag. En de mevrouw van de arme kindjes blijft bellen:

-          Goeiedag mevrouw, enkele maanden geleden heb ik u opgebeld en u kon toen niets doen voor ons maar ik mocht u in januari terugbellen en u hebt dan beloofd om een paketje te kopen om onze arme kindjes te helpen.

-          Nee hoor, ik heb dat niet beloofd.

-          Maar jawel mevrouw, het staat hier zwart op wit. U kunt nog steeds kiezen tussen een pennensetje, of een manicuresetje of een elektrische wok of 3 flessen van onze uitstekende wijn. Wat zal het worden?

-          Ik ben niet geïnteresseerd, vrees ik.

-          Oh jawel, u bent wel geïnteresseerd. U heeft vorige…

-          Mevrouw!

Onderbrak ik haar met mijn nieuwe strenge stem.

-          Mevrouw!

Zei ik nogmaals omdat mijn nieuwe strenge stem niet het gewilde resultaat had want ze bleef maar zeggen dat ik het beloofd had. En zonder onderbreken gin ik verder:

-          Ik herinner mij ons gesprek van vorige keer nog levendig en ik ben zeker dat ik toen ook al gezegd heb dat ik niets ga kopen en zeker niet dat u mocht terugbellen. Overigens heb ik dat ook allemaal zwart op wit want ik heb er zelfs een stukje over geschreven op mijn weblog.

-          Jamaar mevrouw, u wilt toch niet op uw geweten hebben dat onze arme kindjes ongelukkig zijn omdat u niet…

En toen begon ik te lachen.

Wat overigens wel resultaat opleverde want de hoorn werd neergesmeten.

14:52 Gepost door jonna in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-01-07

 

solden

16:53 Gepost door jonna in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-01-07

invliegen

invliegen

14:41 Gepost door jonna in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |